RSS
 

Archiwum - Grudzień, 2016

Rod Steward

05 gru

Nigdy nie byłam fanka Roda Stewarda, ale jego autobiografię przeczytałam z przyjemnością, a kupiłam ją po lekturze wywiadu z nim. „Co za zabawny facet” – pomyślałam, bo sypał anegdotami jak z rękawa. I faktycznie, książka jest chwilami bardzo śmieszna, Steward dzieli się swoimi przeżyciami bardzo szczerze i bez nadęcia, często nabijając się z samego siebie. Jak zwykle zaznaczyłam sobie kilka dobrych cytatów:

„Podczas jej nagrywania [jednej z ballad -przyp. mój] Mike, który był producentem, bardzo mnie zdenerwował, gdy poprosił, żebym odchrząknął i wreszcie pozbył się tej okropnej chrypki. Odpowiedziałem mu wtedy: To nie żadna chrypka, to mój głos„.

O swoim pierwszym samochodzie: „miał tak niskie zawieszenie, że prawie się w nim leżało”; o modelu shelby cobra: „To był kompletnie zwariowany samochód. Nie byłem w stanie utrzymać go na drodze. Musiałem wozić w bagażniku worki z piaskiem, żeby nie wypaść z jezdni(…)”.

O słynnej piosence „Da Ya Think I’m Sexy?„: „prawdopodobnie zraziłem do siebie sporą grupę ludzi, którzy przedtem uważali się za moich fanów (…). W tamtych czasach świat muzyczny charakteryzowały ostre podziały (…). Pod koniec lat siedemdziesiątych słuchano soulu, heavy metalu, punk rocka i innych gatunków, ale ich zwolennicy przesiadywali w oddzielnych okopach, z których wystawały jedynie bagnety. Człowiek nie mógł, dajmy na to, tak po prostu wyjść z obozu rocka i udać się do miłośników soulu, nawet tylko po to, żeby się z nimi przywitać, gdyż od razu był narażony na odstrzelenie łba. (…) Nie pomogli mi też (…) specjaliści od marketingu, którzy wymyślili, żebym na plakatach promujących singiel występował ubrany od stóp do głów w obcisły spandeks, tuż pod znaczącym tytułem Da Ya Think I’m Sexy?. Mogę się tylko domyślać, co na ten widok odczuwało wielu fanów płci męskiej. Pewnie na jakiś czas schowali moje stare albumy głęboko na dno szafy. Żeby bardziej skomplikować całą tę sytuację, brazylijski muzyk Jorge Ben Jor zaczął publicznie wskazywać na podobieństwo refrenu do swojej piosenki(…). Złapany na gorącym uczynku od razu się poddałem. Nie znaczyło to oczywiście, że podczas nagrywania w studiu oznajmiłem wszystkim: Słuchajcie, wykorzystamy w refrenie melodię z Taj Mahal i mamy z głowy. Autor mieszka w Brazylii i na pewno nigdy się o tym nie dowie.(…) Niezamierzony plagiat – nic poza tym”.

O gościnie Eltona Johna: „Zawsze lubiłem się tam zatrzymywać. Co prawda zanim człowiek mógł się położyć do łóżka, musiał najpierw usunąć z niego całe mnóstwo cennych wiktoriańskich lalek, ale gospodarz bardzo dbał o wygodę swoich gości”.

O swojej mamie: „(…) wątpię, żeby do niej lub ojca kiedykolwiek dotarło, jak dużo zarabiałem. Pamiętam, jak zapytałem ją, jaki prezent chciałaby dostać na święta [Rod w tym czasie mieszkał w zabytkowej rezydencji, jeździł lamborgini i latał prywatnym samolotem - przyp. mój]. – Wymyśl coś – poprosiłem. – Chcę ci podarować coś specjalnego.

Po długim namyśle powiedziała, że potrzebny jej nowy pojemnik na chleb”.

Grunt to praktyczność. Amen.

 
Brak komentarzy

Napisane w kategorii Trochę kultury

 
 

  • RSS